
| word class | noun |
| gender | masculine |
| bhikkhu | singular | plural |
| nominative | bhikkhu | bhikkhū, bhikkhavo |
| accusative | bhikkhuṃ | bhikkhū, bhikkhavo |
| instrumental | bhikkhunā | bhikkhūbhi, bhikkhūhi |
| ablative | bhikkhunā | bhikkhūbhi, bhikkhūhi |
| dative | bhikkhuno, bhikkhussa | bhikkhūnaṃ |
| genitive | bhikkhuno, bhikkhussa | bhikkhūnaṃ |
| locative | bhikkhumhi, bhikkhusmiṃ | bhikkhūsu |
| vocative | bhikkhu | bhikkhū, bhikkhavo, bhikkhave |
a Buddhist monk.
比丘 [びく]﹑ 僧 [そう]﹑ 僧侶 [そうりょ]。出家して仏道を修める‐人(男)。
僧侶; 和尚; 男性佛教出家人。音譯: 比丘。